در روايت هشام بن سالم كه روايت صحيحه است از ابى بصير از مولانا ابيعبد اللّه عليه السّلام منقول است كه كنيز و فرزندش رقّ مولاى اوّل مىگردند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ مولاى اوّل ] همانست كه كنيز را فروخت و ثمنش را دريافت نكرد و لفظ روايت چنين است . مؤلف گويد : روايت را قبلا ما نقل نموديم ، اينك بترجمه آن مىپردازيم : ابو بصير مىگويد : حضرت ابيعبد اللّه عليه السّلام سؤال شدند در حالى كه من نيز حاضر بودم . سائل سؤالش راجع به مردى بود كه كنيز باكره‌اى را به بيع نسيه تا مدّت يكسال به ديگرى فروخته و مشترى وقتى آن را قبض نمود فرداى آن روز كنيز را آزاد كرده و با او ازدواج نموده و مهريّه‌اش را همان عتق و آزادى او قرار داده است و پس از يك ماه از اين واقعه شوهر فوت نمود . امام عليه السّلام فرمودند : اگر مشترى مال يا باغى كه از مستغلّات به حساب مىآيد و به مقدار دينى كه بابت خريدن كنيز بعهده‌اش آمده مىباشد پس عتق و نكاحش جايز و نافذ است و اگر مالك مال و چنين باغى نباشد عتق و نكاحش باطل مىباشد زيرا كنيزى را كه مالك نيست آزاد نموده و رأى من اين است كه رقّ مولاى اوّلى مىگردد . محضر مباركش عرض شد : اگر كنيز از مردى كه او را آزاد نموده و با